EN GÜZEL ANI... (Fotoğraflar)

Ağva 19 Mayıs Tatili & Bölüm3 (Doğa)

2011-07-07T11:03:00.004+03:00

Her biri birbirinden muhteşem renklerde kelebekler, çiçekler...
Bu gezide öğrendiğim bir şey daha var ki, o da çiçeklerin doğal ortamında coştuğu.
Bakıyorsunuz her köşeden her kaldırım kenarından turuncu mor şahane çiçekler fırlamış, bir kaç dal söküp, getirip saksıya diktik.
Günlerce ne ilaçlar ne gübreler verdik, suladık, sevdik, okşadık... Yok, olmadı, olmadı :( Solup gittiler.
Kayınvalidem dedi ki; toprak öz anne imiş, saksı üvey anne. Öz annesi gibi kimse bakamazmış çiçeklere...
Ne diyeyim, doğru söze ne denir :)

Ve, doğanın diğer öz evlatları :)

Ağva 19 Mayıs Tatili & Bölüm2 (Evler & Çatılar)

2011-07-06T12:45:00.004+03:00

Ağva 19 Mayıs Tatili & Bölüm1

2011-07-05T15:37:00.003+03:00

Bir yandan kurabiye kursları, bir yandan taşınma telaşı derken son zamanlarda gezmeyi unuttuk diyebilirim :(
2011 yılında sadece bir Ağva gezisi, bir İstanbul turu ve birde Maşukiye’de balık olayına girmişiz, hepsi bu.
2010 yılındaki gezi tempomuza göre resmen kış uykusu :)
Yılın ikinci yarısı için; inşallah diyelim, leylek aramaya çıkalım :)

Ağva’ya yılda en az bir kez hatta daha fazla gidiyoruz. Son derece küçük bir yer olmasına rağmen eşim her gittiğinde, nasıl beceriyorsa rüya gibi fotoğraflar çıkarmayı başarıyor :)
Her mevsimi ayrı güzel, sakin huzurlu bir yer Ağva…
Yazın tam ortasında değil ama ilkbahar ve sonbaharda gitmenizi şiddetle öneririm :)

Yedigöller Gezisi / Kasım 2010 - Yansımalar

2011-01-19T02:05:00.000+02:00

Yedigöller Gezisi / Kasım 2010 - Dereler

2010-12-08T14:46:00.000+02:00

Yedigöller Gezisi / Kasım 2010 - Detaylar

2010-11-30T13:35:00.000+02:00

Caddebostan Sahili - Ekim 2010

2010-10-21T17:23:00.001+03:00

Evimizin Son Güzelliği...

2010-10-18T18:21:00.000+03:00

Reşadiye Hafta Sonu-18-19 Eylül 2010

2010-09-28T18:01:00.000+03:00

Büyük Ada - 5.Bölüm - Son Detaylar

2010-09-23T14:57:00.000+03:00

Büyük Ada - 4.Bölüm - Bisiklet ve Fayton Keyfi

2010-09-23T14:44:00.000+03:00

Büyük Ada - 3.Bölüm - Deniz Keyfi

2010-09-23T14:21:00.000+03:00

Büyük Ada - 2.Bölüm - Detaylar

2010-09-23T14:15:00.001+03:00

Büyük Ada - 1.Bölüm - Şahane Evler

2010-09-23T13:14:00.000+03:00

Büyük Ada’nın; insana huzur veren sokaklarında, baktığınızda; “burada yaşayan ölmez herhalde” :) dedirten ya da o güne kadar bir satır bile karalamamış birini şair edebilecek güzellikte şahane evler var…

Erdek / 20-22.08.2010

2010-09-02T12:36:00.000+03:00

Turanköy...

Zeytinli Ada...

Erdek ve Turanköy arasında yer alan koylardan bazıları...

Yapımı bu yıl tamamlanmış, devasa büyüklükteki Açık Hava Konser Salonu...
Önünde yer alacak yine devasa büyüklükteki iskele plajın yapımı devam ediyor...

Kız Kulesi - Ağustos 2010

2010-08-26T11:52:00.000+03:00

Kıbrıs - Mavi Köşk

2010-08-05T17:30:00.000+03:00

KAÇAKÇININ KÖŞKÜ...
Kıbrıs tatili sırasında gezme fırsatı bulduğumuz ve her detayı ile beni çok çok etkileyen bir mekan; Mavi Köşk.
O kadarki, tatilden döndüğümüzden beri herkese uzun uzun anlatıyorum, size anlatmazsam olmaz değil mi? :)
Sevgili Yaşar’a bizi Mavi Köşk’e götürdüğü için ayrıca teşekkür etmek isterim.
*****
Mavi Köşk; Makarios’un avukatı ve Orta Doğu’nun en büyük silah tüccarı; İtalyan asıllı Rum olan Pablo Pavilides’in evi.
1956 tarihinde yapılmış, Girne – Güzelyurt dağ yolu üzerinde, Orta Doğu Teknik Üniversitesi yakınlarındaki Çamlıbel köyünde bulunuyor.
Mavi Köşk; evin yapıldığı yıllardaki teknolojiyi ve imkanları düşününce sizi kelimenin tam anlamı ile hayrete düşürüyor, az sonra anlatacağım detaylar eminim sizi de çok şaşırtacak.
Köşk; şu anda askeri bölgede yer alıyor, girişi nizamiye’den yapıyor ve kimlik bilgilerinizi veriyorsunuz.
Giriş ücreti; 2 TL. Bahçesini ve havuz bölümünü tek başınıza dolaşabilirsiniz ama evin içinde sizi aynı zamanda asker olan bir rehber gezdiriyor, böylesi tabi çok iyi olmuş, çünkü inanılmaz bilgiler veriyor rehber gezi sırasında.
Rehberlik hizmeti sırasında benim en çok dikkatimi çeken; oldukça yanlı bir anlatım yapılması.
Cümleler genellikle; “masum insanların kanlarından beslenen bu cani”, “masum insanların gözyaşlarının üzerinde mutlulukla oturan bu insafsız adam” diye başlıyor, “İtalya’da bir mafya toplantısında öldürüldü, hak yerini buldu” şeklinde bitiyor.
Dönemin en büyük silah tüccarı olan Pablo Pavilides’e bir Türk vatandaşı olarak sempati duymam tabiî ki imkansız ama yinede anlatım biraz tuhaf geldi bana…
Mavi Köşk; genellikle tüm müzelerde olduğu gibi pazartesi günü kapalı, diğer günler ziyarete açık.
Tatiliniz eğer bir hafta ise, cumartesi-pazar değil, mutlaka hafta içi gidin derim, bu köşk sessiz sakin çok daha keyifle gezilecek bir mekan çünkü.
Ben kısmet olur, Kıbrıs’a tekrar gidersek mutlaka hafta içi bir kez daha gitmek istiyorum.

Köşk’ün girişinde; dönemin acılarını yansıtan fotoğraflar, Osmanlı döneminden kalma Kıbrıs haritası ve çeşitli manzara fotoğrafları var.
Bu giriş aynı zamanda bahçeye ve havuza açılıyor. İlk dikkatimi çeken yerdeki seramikler, bugün bile hala çok şıklar bence.

Blogumdaki bu yazıyı göndersem, panoya asarlar mı acaba? Ne dersiniz :)

Evin girişinden, içinde havuz bulunan büyük salona geçiyorsunuz. Salon üç bölümden oluşuyor, müzik bölümü, havuz ve bekleme bölümü.
Havuz bugün bile hala çok görkemli, zamanında bayan konukların bu havuzda süt banyosu yaptığı söyleniyor. Hatta ünlü film yıldızı Sophia Loren’de bu evde konuk olmuş ve süt banyosu yapmış.
Köşk'te; tavan bölümündeki kartonpiyer içlerinde, gizli ışıklandırma ve klima sistemi ise orijinal ve bugün bile kullanılır durumda, dönemin teknolojisi düşünülünce Pavilides’in zekası ve zenginliği ortaya çıkıyor aslında.

Bekleme Salonu; konuklar ilk geldiklerinde bu kısımda dinleniyorlar, daha sonra ev sahibi tarafından kabul ediliyorlarmış.
Evin her yerinde olduğu gibi burada da müthiş zevkli bir dekorasyon var, goblen tablolar, goblen abajur ve berjer koltuklar, büfe, her şey orijinal ve birbirinden zevkli.
Günümüzde bile içinde çok fazla değişiklik yapmadan yaşanacak şekilde hala – tabi bana göre- :)

Müzik bölümü; bu bölümde de yine tüm eşyalar gibi, piyano ve radyo’da orijinal.
Burada piyano eşliğinde danslar edilirmiş.

Evin hepsi birbirinden değerli objeleri; vitrinde duran likör takımı da, bekleyen misafirlere kahve ve likör ikram etmek için sıklıkla kullanılırmış.

Kütüphane bölümü; tek kelime ile muhteşem. Aynı zamanda avukat olan ve dönemin Rum lideri Makarios’unda avukatı olan Pablo Pavilides’in inanılmaz zengin bir kitap koleksiyonu bulunmakta.
Kitaplara hızlıca bir göz gezdirdim ve Pablo Pavilides’in mutfağa ve yemek kültürüne de çok meraklı olduğu izlenimi edindim.
Arşivinde; “İtalyan mutfağına bakış”, “İtalyan Yemek Kültürü” gibi çok sayıda kitap dikkatimi çekti, algıda seçicilik dedikleri bu olsa gerek :)

Kütüphane bölümündeki perde; evin tek orijinal perdesi. Çok özel bir kumaştan –beş kat elyaf ile- yapılmış ve içeriye ışık, güneş hatta soğuk girmesini engelliyor.
En önemli özelliği ise içeriye ses almaması!
Bunu test etmek için, rehberimiz perdeyi açıyor ve içeriye müthiş bir havuz-fıskiye gürültüsü doluyor, Pavilides sessizlik içinde çalışmak istediğinde, perdeyi kapatması yeterli oluyormuş.
Aynı şekilde, çalışma masası ve koltuğu da özel. Her ikisi de ceylan derisinden yapılmış, koltuğunun en önemli özelliği bir süre oturduktan sonra rahatsızlık vermesi. Bu şekilde gece uzun saatler boyunca uykusu gelmeden çalışabiliyormuş Pavilides…

Köşk’ün; yatak odalarının bulunduğu, üst bölümünü gezmeye başlıyoruz, bu kısımda rehber galoş giymemiz için bizi uyarıyor.
Gördüğünüz gibi köşk’teki hemen her obje ve her eşya, insanda fotoğraflama isteği uyandırıyor.

Köşk’ün en ilgi çekici objelerinden biri de bu; denge heykeli. Bu heykelin mutlaka düz bir zeminde durması gerekiyor ve en ufak bir sarsıntıda dahi dengesini yitirerek sallanıyor. Bulunduğu konum; evin tam merkezi imiş ve heykel olası bir deprem anında bütün köşk ahalisini uyarmak için kullanılıyormuş.
Böyle bir durumda çok farklı bir mimari ile yapılan sarı oda’da yani deprem özel odasında toplanıyorlarmış.

Koridorlarda; Pablo Pavilides’in kendi yaptığı kara kalem çalışmaları da bulunuyor.

Köşk’teki bütün yatak odaları –çocuk odası dahil- aynı mantık ile dizayn edilmiş. Girişte bir oturma grubu, giyinme bölümü, ebeveyn banyosu ve ayrı yatak odası.
Yatak odasında ise mutlaka iki koltuk, sehpa, konsol ve televizyon bulunuyor. Tavanlarda kartonpiyer içinde klima ve ışıklandırma sistemi yine bütün odalarda mevcut, evin hiçbir köşesinde, hiçbir detay unutulmamış.

Sarı oda; çocuk odası olarak dizayn edilmiş. Pablo Pavilides evli değilmiş ve çocuğu yokmuş ama çocuklar konusunda çok hassasmış. Bu bölümdeki tüm eşyalar; koltuklar, konsol, sehpa ve banyodaki tüm aksesuarlar çocukların boyuna uygun, küçük yapılmış.
Hatta dolap renkleri ve kulpları bile pembe ve mavi yapılmış.
Oda’nın en önemli özelliği evden bağımsız bir şekilde inşa edilmesi. Tavan ile duvarlar arasında 2-3 cm.lik bir boşluk bırakılmış, nedeni; olası bir depremde bu odanın hiçbir şekilde sarsıntıdan etkilenmemesi.
Çocuklara çok önem verdiği için bu şekilde hazırlattığı oda, aynı zamanda büyükler içinde olası bir depremde toplanılan yermiş.

Yeşil oda; aynı zamanda Pablo Pavilides’in özel odasına açılıyor. Bu nedenle diğer odalardan farklı olarak, odada birde salon takımı ve yemek odası takımı bulunuyor.
Bu oda aynı zamanda dinlenme ve keyif odası olduğu için renk olarak yeşil düşünülmüş.
Koltukların kumaşı da yine özel. Bir süre oturunca insanın uykusunu getiren, rahatlatan bir kumaştan yapılmış.
Pablo Pavilides bu koltuklarda dinlenip, televizyon izleyerek uykusunu getirirmiş.
Odadaki tüm eşyalar ve televizyon da yine orijinal…

Pablo Pavilides’in yatak odası; diğer odalardaki tüm detaylar burada da mevcut.
Oda da iki pencere bulunuyor, birinden güneşin doğuşu, diğerinden de batışı izlenebilecek şekilde dizayn edilmiş.
Yatağının arkasında gizli bir geçit bulunuyormuş. Barış harekatı sırasında, bu geçitten kaçarak kurtulmuş.
Kendisi çıktıktan hemen sonra yerleştirdiği bomba sistemi ile geçidi patlatmış, bu nedenle günümüzde bile hala geçidin nereye çıktığı bilinmiyor.

Pablo Pavilides’in odasındaki özel kasa; yakın zaman önce yurtdışından özel uzmanlar getirtilerek patlatılmış, içinden elli sterlin ve bir altın anahtar çıkmış. Köşk’te ki hiçbir odanın kilidine ya da eşyaya uymayan bu anahtarın hala nereyi açtığı bilinmiyor ve sırrını koruyormuş.

Köşk’ün pek çok yerinde, en büyüğü bahçede olmak üzere günah çıkartma köşeleri buluyor. Üstteki fotoğrafta görülen; Pablo Pavilides’in özel odasındaki günah çıkartma köşesi. Özelliği; dokuz parça aynadan yapılı bir tablo asılı olması. Bu aynalar sayesinde; Pavilides günah çıkarırken odanın her yerini kontrol edebiliyor ve olası bir saldırıya karşı tedbir almış oluyormuş.

Kırmızı oda; yine bir misafir odası ama aynı zamanda özel toplantıların, rehberimizin deyimi ile; mafya toplantılarının yapıldığı bir oda olarak kullanılıyormuş. Misafirler uzun masada otururken Pavilides köşede bulunan tekli masada oturmayı tercih ediyormuş. Nedeni ise; arkasından gelebilecek bir saldırıyı engellemek.
Fark edeceğiniz üzere ölüm korkusu had safhada imiş…

Kırmızı oda’da bulunan bu tablonun en önemli özelliği; hangi açıdan bakarsanız bakın, Meryem Ana’nın gözlerinin size bakması ve elinin açısının hep aynı şekilde size doğru olması.
Bunu test etmek için odada 360 derece tur attık mı? Elbette, evet :)

Benim dekorasyonu nedeniyle önce kilise sandığım bu bölüm, aslında içki salonu imiş. Duvarlarında; sevdiği kişilerin burçlarını simgeleyen semboller ve değişik metal aksesuarlar var. Duvarın birindeki boğa sembolü gibi.
Bardaki seramiklerin de yine hepsinin orijinal olduğu söyleniyor.

Yine bir rivayete göre; Pavilides’in 13′e özel bir ilgisi var. Evdeki havuz da 13 musluklu fıskiye sistemi, evde 13 oda, evin şeklinin –ya da bahçesinin- 13 şeklinde olması ve buna benzer birçok şey 13 rakamı çevresinde odaklanmış.

Taverna bölümü; misafirlerin topluca yemek yediği, canlı müzik gruplarının dinlenildiği, yemek ve aynı zamanda eğlence mekanı :)
Bu bölümde ilk dikkatimizi çeken, farklı renklerdeki masa ve sandalyeler oldu.
Nedeni ise; kalan misafirlerin kaldıkları odanın rengi olan masalardan başka masaya oturmalarına izin verilmemesi; dolayısıyla herhangi bir kalabalık durumunda evin içerisindeki düzeni ve asayişi sağlayabilmek olarak anlatılıyor.

Yemek Salonu; aynı zamanda muhteşem manzaralı, geniş bir terasa açılıyor. Yemek yendikten sonra terasta kahveler içildiğine eminim :)
Burada da yine eşyalar, yer karoları, her şey çok zevkli.
Arkada görülen mini bar; termos mantığı ile yapılmış ve içi ayna ile kaplı. Bu şekilde herhangi bir elektrik bağlantısı olmadığı halde, içecekleri sıcak ya da soğuk saklayabiliyor.

Koltukta oturan hanımı fark ettiniz mi? Kendisi “lütfen dokunmayınız” yazan koltuklarda hatıra fotoğrafı çektiren, yine “lütfen dokunmayınız” yazan piyanoda konser vermeye kalkan! ve yine “lütfen dokunmayınız” yazan deprem heykelciğini eline alıp seven, heykelin bulunduğu konsolu yumruklayarak eşine; “bak bak burası yıkılmıyormuş depremde” diyerek! bilgi veren muhterem bir şahsiyet!
Sadece o olsa iyi, “lütfen dokunmayınız” yazan tabloları elleriyle seven, örtüleri kaldırıp altına bakan insanlarda gördük ne yazık ki :(
Yasaklar mı çok cazip, yoksa hala çok cahil bir toplum muyuz? Bilemiyorum, düşünmekte istemiyorum :(((

Evin her köşesinde ayrı bir detay var; örneğin burada gördüğünüz dörtlü sehpanın üzerinde insan figürleri var. En büyüğünde; dört, diğerlerinde üç, iki ve bir insan figürü var. Misafir sayısına göre kullanılıyormuş bu sehpalar…
Arkasında bulunan dolap ise yılda dört kez, bukalemun yağı ile yağlanıyormuş. Bukalemun bulunduğu ortama göre renk değiştiren bir canlı biliyorsunuz, yılda dört kez yağlandığı için; doğal olarak her mevsim renk değiştiriyormuş.
Pavilides, köşk’ten ayrıldıktan sonra uzun yıllar evin bakımı için para ve bu dolap için de özel yağ göndermiş ancak 1986’da ölünce, dolap en son gönderdiği mevsimde –son baharda- sarı olarak kalmış.

Yemek salonunda bulunan geniş teras; gerçekten çok geniş, öyle ki iki oturma grubu rahatça sığmış.
Sehpaların üzerindeki heykellere likör ya da şarap konuluyormuş, söylendiğine göre, kadın şeklindeki heykelden; kadınlar, erkek şeklindeki heykelden ise; erkekler içki içermiş.

Köşk'ü gezmeyi bitirip, bahçeye çıktık, bana kalsa içeride rahatlıkla üç dört saat geçirebilirdim ya neyse :)
Bahçe; günümüzde de çok bakımlı, her köşesi tertemiz.

Aslanlı Çeşme; çok aktif olarak kullanılırmış. İçindeki haznede her daim şarap olur ve mekanizması sayesinde aslanın ağzından sürekli şarap akarmış.
Söylendiğine göre; Pavilides bu bölgede şarap içmekte olan kadınların üzerine balkondan bir elma atar ve elmayı kim yakalar ise geceyi onunla geçirirmiş.

Pavilides; aslen İtalyan olduğu için sanırım, bahçesine İtalya’da bulunan Aşk Çeşmesi’nin aynısını küçük boyutlarda yaptırmış.
Havuz; köşkün nazardan korunması amacıyla göz şeklinde ve orijinal çeşmedeki ritüellerin hepsi burada da geçerli.
Arkanızı dönüyor ve havuza metal para atıyorsunuz, para tura gelirse dileğiniz kabul oluyor ve en önemlisi tekrar bu köşk’e geliyorsunuz :)

Evin her köşesinde; lüks kelimesinin hakkı sonuna kadar verildiği gibi aynı şey havuz içinde geçerli.
Günümüz şartlarında bile havuz son derece büyük ve görkemli. Tramplen dahil hiçbir detay atlanmamış.

Köşk’ün en uç noktasında mini bir amfi tiyatro yer alıyor.
Gerçek bir amfi tiyatro akustiğine sahip bu bölümde; tam ortada bulunan siyah mermer taşın üzerinde durup, köşke doğru konuştuğunuzda kulaklarınızda sesinizin yankısını duyuyorsunuz.
Avukat olan Pavilides, mahkemede savunma yapmaya bu bölümde hazırlanıyor, bu sayede mahkeme heyetini etkilemek için konuşmasını yapacağı ses tonuna karar veriyormuş.

Köşkün bahçesinin en son noktasında müthiş bir manzara var.
Bu noktadan ilerideki bütün dağlar ve boğaz görünüyor. Buradan bütün alanı kontrol edebilen Pavilides’in, silahları denize açılan bu boğazdan kaçırdığı söyleniyor.
Ayrıca kaçak silahlar ile dolu gemiler; bu boğazdan gelir, eve kadar ise hayvanlar üzerinde taşınırmış.
Fotoğrafta görülen taş zeminin, bir kat altında Rum askerlerin bulunduğu güvenlik noktası varmış, askerler günün her saati nöbet tutuyormuş.

Köşk’ün en önemli özelliği; fotoğraflarda görünen dağların tepe noktaları bile dahil hiçbir noktadan görünmemesi!
Pavilides, çok yakın arkadaşı olan bir mimara bu köşkü yaptırdıktan sonra köşkün yerinin kimse tarafından bilinmemesi için mimarı öldürtmüş.
Kıbrıs Barış Harekatı başlayınca, burayı ele geçirebilmek için bölgenin ve köşkün bilinmeyişi nedeniyle ne yazık ki birçok askerimiz şehit düşmüş.

****

Dilimin döndüğünce sizlere anlatmaya çalıştığım; Mavi Köşk tüm detayları ile gerçekten çok ama çok etkileyici bir mekan.
Köşk’ü; hiçbir detayı ve konforu göz ardı etmeden dizayn eden Pavilides’in bu eve tutku ile bağlı olması, bir gün mutlaka geri döneceğini düşünerek, son ana kadar evin bakımını uzaktan da olsa takip etmesi kesinlikle boşuna değil.
Neyse ki, köşk artık askerimizin emin ellerinde, tek bir milyarderin özel mülkü değil ve bizler de her istediğimizde gezebiliyoruz.
Kıbrıs’a yolunuz düşerse, gezinizin bir bölümüne mutlaka Mavi Köşk’ü dahil edin, yazının tamamını sıkılmadan okuduysanız yanınızdaki kişilere rehberlik edip, bir güzel havanızı atın ve benim kulaklarımı çınlatın olur mu? :)

Kıbrıs - Bellapais Manastırı

2010-08-03T15:36:00.000+03:00

Kıbrıs’ta daha öncede söylediğim gibi uzun uzun gezi yapacak zamanımız yoktu, kendimizi deniz+kum+güneş üçlüsüne teslim etmek çok daha cazip geldi :)
Gezi için yarım gün ayırdık ve Bellapais Manastırı ile Mavi Köşk’ü gezdik.
Özellikle Mavi Köşk’ten inanılmaz etkilendim, bir sonraki yazıda sizlere detaylı şekilde anlatacağım, fotoğrafları düzenliyorum şu anda :)
Bellapais’i Mavi Köşk gibi rehber eşliğinde gezmediğimiz için kendi kalemimden anlatacak pek bir şey yok, ama sizleri bu konuda bilgi sahibi edemediğim anlamına gelmez bu, sağ olasın google :)
Şimdilerde çevresindeki sokaklarda ağırlıklı İngiliz'lerin yaşadığı, muhteşem bir manzaraya sahip manastır hakkında, küçük bir araştırma yaptım ve "kıbrıstataile" sitesinde çok güzel bilgiler buldum,umarım sizinde ilginizi çeker.

Girne’de bulunan Bellapais Manastırı 1158 ve 1205 yılları arasında inşa edilmiş.
Kuzey sahillerinin tümüne hükmedebilen görüşü ve güzel dağ manzarası ile Kıbrıs’ta gotik mimarî tarzının görülmesi gereken en önemli yer ve eserlerinden biridir.

Manastır’da bugün konser salonu olarak kullanılan bir de salon mevcuttur, ki bu salon savaş yıllarında kurşun yağmuruna tutulmuş, bugün halen kurşun izleri bulunmaktadır.

Beşparmak dağlarının eteğinde bir kayalık üzerinde kurulmuş olan manastırın bugünkü adı Franızca “Abbaye de la Paix” den (Barış Manastırı) türemiştir.
Manastır, Gotik sanatın bir şaheseri ve Yakın Doğu’daki en güzel örneği olarak bilinmektedir.
Bellapais’in ilk sakinlerinin Selahaddin Eyyubi 1187 yılında Kudus’ü ele geçirdiği zaman Kıbrıs’a göç eden Augustinian mezhebi rahipleri olduğu bilinmektedir.
İlk manastır binasının yapımı (1198 – 1205) yılları arasında olmuştur. Günümüzde ayakta kalan yapının büyük bir kısmını Fransa Kralı III. Hugh (1267 -1284 ) inşa ettirmiştir.

Manastırın ortasındaki avlunun dört yanını çeviren revakalar ve yemekhane Kral IV. Hugh döneminde (1324 – 1359) yapılmıştır. Ada Osmanlıların eline geçtikten sonra bina Yunan Ortodoks Kilisesi’ne verilmiştir.

Bellapais Manastırı bir kapı ve ön avlu ile başlar. Kapının kulesi daha sonra yapılmıştır.
Bu avlunun öteki ucundaki kilise, manastırın günümüze en iyi durumda ulaşmış kısmı olup 13. Yüzyıldan kalmadır.
Ön yüzünde görülen İtalyan üslubundaki freskler daha sonra, 15. Yüzyılda yapılmıştır. Manastırın ortasında çevresi revaklı bir avlu bulunmaktadır.

Bir köşede üst üste duran Roma döneminden kalma iki mermer lahit, bir zamanlar rahiplere lavabo vazifesi görmüştür.
Lahitlerin arkasındaki kapıdan yemekhaneye geçilir.
Kapının mermer üst sövesinin üzerinde sırayla Kıbrıs, Kudüs ve Lüzinyan krallıklarının armaları asılıdır. Geniş, dikdörtgen şeklinde tonozlu bir salon olan yemekhane Gotik sanatın kusursuz bir örneği olarak kabul edilmektedir.

Gündüz deniz tarafındaki altı büyük ve doğu duvarındaki gülpencereden ışık almaktadır.

Papazlara yemek yedikleri sırada vaaz vermek için kullanılan kürsü hala yerinde durmaktadır.
Batı duvarındaki kapı, alt kattaki mutfak , mahzen ve tuvaletlere inen merdivene açılır.
Orta avlunun doğusunda rahiplere ayrılan yerler ve meclis odası bulunur.

Rahiplerin yatakhaneleri çalışma odalarının üst katında yer almaktaydı. Yine üst katta ve kuzeybatı köşesinde küçük bir hazine odası vardı.

Manastırın idari işleri meclis odasından yürütülürdü.
Gotik taş işçiliğinin başarılı örnekleri kabul edilen dış kabartmalarının arasında sırtında bir merdiven taşıyan adam, iki deniz kızı arasında bir adam, kitap okuyan bir kadın, iki vahşi hayvanın saldırdığı bir adam, tesbihli bir kadın, dallarında bir kedi ve bir maymun olan armut ağacının altında kalkanlı bir adam, pelerinli bir rahip gibi figürler göze çarpmaktadır.
Meclis odasının ortasındaki sütunun erken dönem bir Bizans kilisesinden geldiği sanılmaktadır.

Son cümlede benden olsun :)
Bu devasa ağaçlar manastırın neredeyse her yerinden görünüyor ve hemen her fotoğraf karesine giriyorlardı :)

Kıbrıs Tatili - Temmuz 2010

2010-07-30T16:57:00.001+03:00

KUZUUM, NAAPANN ? :))
Bu yaz; kelimenin tam anlamı ile leyleği havada gördük :)
Eşim de ben de uzun zamandır tatil yapmamanın verdiği yorgunluğu ve keyifsizliği yaşıyorduk epeydir.
Üst üste gelen bu tatiller bize o kadar iyi geldi ki anlatamam… Zaten benim çok anlatmama gerek yok, fotoğraflar her şeyi anlatacak size :)
Yorucu Kilis gezisinin ardından, Erdek’te dinlenmiş ve inanılmaz güzel enerji depolamıştık aslında, annem sağ olsun bir hafta boyunca, benimde, yeni gelininde elini sıcak sudan soğuk suya değdirmedi :)
Döndükten birkaç gün sonra; “bu tatiller bizi bir yıl idare eder” diyorduk…
Sevgili Yaşar; arayıp; “itiraz istemiyorum, Cuma Kıbrıs’a gidiyoruz, benim davetlimsiniz” dediğinde ise sanki birkaç gün önce tatilden dönmüş olan biz değildik, içimizi tekrar tatil heyecanı kaplayıverdi :)
Hatta öyle bir heyecan ki bu, döndüğümüzden beri tekrar ne zaman gidebiliriz, en uygun uçak bileti ne zaman olur acaba, nerede kalırız diye internette dolaşıp duruyoruz, kısmet olursa bayramdan sonra tekrar gitmek niyetimiz, bakalım :)

Kıbrıs’a ikinci gidişim ve ilk gidişimde öyle kötü anılar ile ayrılmıştım ki; “bir daha asla gitmem” demiştim. Kaldığımız otel çok eski idi, personeli hatta tüm Kıbrıs halkı inanılmaz asık suratlı idi ve yemekleri hiç damak tadıma uymamıştı vs. vs.
Ama bu gidişimde bütün kötü düşüncelerim silindi, az önce dediğim gibi “tekrar ne zaman gideriz” hayalleri kurmaktayız :)
Düşüncelerimin değişmesinde otelin çok büyük etkisi oldu, bu nedenle Merit Crystal Cove Hotel’in tüm personeline buradan tekrar sevgilerimi gönderiyorum.
Birde bizi çok kaliteli bir rehberlik hizmeti ve güler yüz ile gezdiren taksi şoförümüz var tabi ki :)
Otel son derece konforlu ve yemekleri çok lezzetli idi.
Ama hepsinden önemlisi personelin tamamının, saygılı, cana yakın ve güler yüzlü olması idi.
Kendimi bir otel müşterisi gibi değil, çok değer verilen bir misafir gibi hissettim sürekli, e insan tatilde daha ne ister :)
İskelesi çok şık, denizi ise inanılmaz derecede temizdi.
Herkese gönül rahatlığı ile öneririm.

Odamızın manzarası ise muhteşemdi, günün her saati ayrı güzel fotoğraf veriyordu. Özellikle gün batımında ve gece…

Gün batımı manzaraları da yine balkonumuzdan, eşim hiç boş durmuyor, görüyorsunuz :)

Fotoğraflar arasından seçim yaparken o kadar zorlanıyorum ki her seferinde, hepsi birbirinden güzel…

Tatilimiz fazla uzun olmadığı için şehir turunu kısa tuttuk. Bellapais ve Mavi Köşk’e gittik, Maria’nın Küp Kebabı’nı yedik.
Tur belki kısa idi ama gittiğimiz iki yer de o kadar harikaydı ki, onları size ayrı ayrı yazılarda ve uzun uzun anlatmaya karar verdim :)

Bellapais Manastırı çevresindeki sokaklar.

Yalnızca Rum’ların oturduğu bir Rum mahallesindeki; Kilise…
Oldukça görkemliydi.

Yaşar Kıbrıs’a daha önce defalarca gittiği için, müthiş yerler keşfetmiş. Uzun süre Kıbrıs’ta yaşayan kişilerin bile duymadığı ya da gitmediği çok özel mekanlar.
Mavi Köşk bunlardan biriydi ve size uzun uzun anlatacağım Mavi Köşk’ü.
Diğeri de Maria’nın Küp Kebabı…
Yorgo Kasap Restoran; tam bir aile lokantası. Sahibi (muhtemelen Yorgo’nun eşi ya da kızı) her şeyle kendisi ilgileniyor, tüm yemeklerin hazırlanması, ekmeğin, yoğurdun, turşunun, zeytinin, zeytinyağının yapımı… Hepsi Maria’nın elinden.
Ayrıca çok ama çok güler yüzlü, Kıbrıs ile ilgili düşüncelerimi değiştirenler arasında o da var :)

Yemek öncesi gelen her şey o kadar lezzetliydi ki, anlatamam. Salatanın yağına ekmek banmak, mantar, turşu, kırma zeytin, off inanın şu anda yazarken bile ağzımın suları feci durumda :))

Hem önden gelenler ile büyük ölçüde doymuştuk, hem de Kıbrıs’ın sıcağında bu büyüklükteki bir eti nasıl yiyeceğiz endişesi vardı önce.
Ama etten bir lokma aldım ve nasıl bitti hatırlamıyorum… Üç saat boyunca toprak kapta ve ateşin içinde pişen bu et, çatalı değdirdiğiniz anda iplik iplik dağılıyordu.
Zaten ben çatalı falan bırakıp, elle yedim kendisini :)

***
Kıbrıs gezisi; genel hatları ile böyle.
Sonuç; ben artık Kıbrıs’ı çook seviyorum kuzuum, gene gidecek, hep gidecek ben :)

Erdek Tatili & 14-18 Temmuz 2010

2010-07-28T11:56:00.000+03:00

KALBİMİN BİR PARÇASI HEP ORADA...
Erdek; benim için çok özel, çok anlamlı. Babamın, doğal olarak da benim memleketim.
Ve bana göre dünyanın en güzel tatil beldelerinden biri, üzgünüm objektif olamıyorum bu konuda :)
Hayatımın önemli bir bölümünü geçirdim Erdek’te. Her yaz okullar kapanır kapanmaz gider ve açılmasına neredeyse bir hafta kala dönerdik.
Bütün yaz sahilde tembellik eder, kağıt oynar, ölümüne midye dolma yer, akşam olup tatilciler gittiğinde bize kalan sahilde kano savaşları yapar, taş sektirir ve gündüz kalabalığında burun çevirdiğimiz denizde doya doya yüzerdik…
Çok şükür bugüne kadar sayısız yerde tatil yaptım, denize girdim ama hala Erdek’e adım attığımızda ilk dakikadan itibaren içimi bir heyecan kaplıyor.
Her sokağında, hatta her köşesinde ayrı bir anım olan bu tatil cennetinde; çay bahçesinde kahvaltı etmek, günün farklı saatlerinde sahilde uzun yürüyüşler yapmak, yağlı poğaça ve lahmacun yemek, eşsiz manzarası ile gün batımını izlemek, mütevazi eğlencelerine akmak :) hala çok mutlu ediyor beni.
Her yıl tatil anlamında nereye gidersek gidelim, birkaç gün de olsa Erdek’e de olsun planımızda istiyorum :)

Erdek’e çiçeği burnunda çiftimiz Hülya ve Orhan ile gittik. Aslında düğünden hemen sonra Bodrum’a balayına uğurlamıştık onları ama balayı dönüşü; “bize bu kadar tatil yetmedi” deyince ikisi de, bizde “hadi Erdek’e” gidelim o zaman dedik :)
İyi ki de demişiz, hem onlar için hem de bizim için inanılmaz güzel bir tatil oldu. Bütün gün sahilde tembellik edip, scrubbles oynadık, jet ski, hamburger ve sürat teknesi ile heyecan yaşadık, diyeti boş verip deliler gibi yemek ve dondurma yedik :) Gece İstanbul’u aratmayacak derecede başarılı ama fiyatları inanılmaz uygun olan eğlence mekanlarına gittik.
Bu arada mutlaka söylemeliyim, bir Erdek’li olarak bu yıl, ilk defa memleketim ile gurur duydum.
Erdek kendini inanılmaz geliştirmiş, sahile Bodrum, Alaçatı benzeri lüks plajlar yapılmış, Türkbükü tarzı uzun ayaklı sandalye, masa dekorları yapılmış, sahilin atıl durumda olan, yosunlar ve koku nedeniyle denize girilemeyen kısmı doldurularak, modern çay bahçeleri haline getirilmiş.
Gece canlı müzik yapan mekanlar her ayrıntısı ile dört dörtlüktü ve fiyatlar çok çok uygundu.
Dediğim gibi, gurur duydum bu yıl Erdek ile, eskiden Erdek deyince burun kıvıran, “oraya gideceğimize, başka yerler var gidilecek” diyerek beni üzen :( eşim bile; “ben sürekli gelmek isterim artık” dedi. :)

Akşamüstü neredeyse tüm Erdek sahile iniyor, kimisi çekirdeğini alıyor, kimisi rahat sandalyesini, şezlongunu…

Gün batımı Erdek’te bir başka güzel…

Güneş ağır ağır, nazlı nazlı batmaya başlar ve seyrine doyum olmaz…

Her bakış açısından ayrı güzel, ya da bana öyle geliyor :)

Denize girmek için en ideal saat, su pırıl pırıl cam gibi...

Muhteşemmm...

Kıyıların süsleri...

Abi, kardeş sevgisi...

Eskiden tüm seyyar satıcılar, gün boyunca kumsalda gezerek satış yaparlardı, ayakları yana yana :(
Şimdi onlarda çağ atlamışlar, kıyı kıyı gezerek satılıyor artık ürünler, hem ayakları yanmıyor hem de bence hoş bir görüntü oluşuyor...

Tatilimizin özeti :)

“Hünerli Bay” iş başında… :))
Tüm çabası; “En Güzel Anı” ve “Hünerli Bayanlar” için güzel kareler kazandırmak, dolayısı ile beni mutlu etmek adına…

Kilis Gezisi & 30 Haziran-05 Temmuz 2010

2010-07-27T10:11:00.000+03:00

KİLİS'LİYİZ, ACI DA TATLI DA BİZİM İŞİMİZ :)
Öncelikle itiraf ediyorum, bu sözü Kadıköy'de bir dükkanın tabelasında okudum ilk kez. Orijinali ise; "Antep'liyiz, acı da tatlı da bizim işimiz" idi. Ama ben eşimin memleketi olan Kilis'e göre değiştirdim, çok uzak değiller nasıl olsa :)
Kilis'e ilk kez gittim, eşimin kuzeninin düğünü vesile oldu.
Aslında gitmeden önce aklımda çok farklı bir gezi vardı, isterseniz önce planlarımı anlatmakla başlayayım, sonra da evdeki hesabın nasıl çarşıya uymadığını :(
Öncelikli planım; hem Kilis’i hem de Antep’i bir tam gün ayırarak baştan sona gezmek, kendi bücür fotoğraf makinem ile bol bol fotoğraf çekmekti.
Sonra bir tam gün; “nerede ne yenir” turu yapmak istiyordum, kendimi sizler için feda edip! gerekirse aynı gün içinde üç dört yer dolaşıp birçok lezzetin tadına bakmak ve yine fotoğraflamak.
Bir gün olmasa bile birkaç saat hanımlarla birlikte mutfağa girmek, onları yemek yaparken izlemek ve öğrenebildiğim kadar yöresel yemek tarifi ve püf noktaları kapmak.
Geceleri; bağ evinde yemek sonrası hamakta dinlenmek, tembellik etmek ve bıkana kadar okey oynamak :)
Bunlar hayallerimdi ve pek çoğu hayal olarak kaldı, çünkü daha biz gitmeden geçireceğimiz her gün, her saat, tatil köylerini aratmayacak derecede hassasiyetle programlanmıştı bile :)
Ne yapacağımız, nereye gideceğimiz, hangi gün, her öğünde, ne yiyeceğimiz belli idi hatta inanmayacaksınız belki ama tüm yiyecekler hazırlanıp, derin donduruculara yerleştirilmişti bile…
Sonraki günlerde her öğünde, sofrada en az elli altmış kişi olduğunu görünce, önceden hazırlanmanın ne kadar mantıklı olduğuna karar verdim :)

İlk gün; uçaktan iner inmez ve neredeyse sıfır uyku ile başladık maratona.
Mükellef kahvaltı, kahve keyfi ve gelin hamamı! İşte o hamam keyfi; benim bir yıllık stresimi, tüm negatif elektriğimi aldı götürdü, hücrelerime kadar dinlendim o birkaç saatte yedim, içtim ve göbek attım :) adı üstünde gelin hamamı!
Hemen her gün bir “günün esprisi” vardı, sürekli anlatıp güldüğümüz… O günün esprisi hamam sahibi hanımın benim olduğum kurnaya gelerek, musluğu kapatması ve “kapatalım da su bitmesin” demesi idi :) düşünün bendeki su keyfini :)
Gelin hamamı sonrası, meyan şerbeti, İskender ziyafeti ve ölümüne katmer yeme ile devam etti.
Sonra pasajlar gezildi, alışveriş yapıldı, -bu arada gün boyunca eşimi görmedim, nerede bilmiyorum- :)
Akşam bağ’a gidildi ve içli köfte ziyafeti çekildi.
Arkasından oyun havaları başladı ve ben o gün anladım ki burada düğün beş gün beş gece sürecek! :)

İkinci gün; kına gecesi telaşımız vardı. Gündüz eşimin akrabalarını gezdik, bol bol el öptük, sohbet ettik. Çocukluğunda her yıl en az iki üç ayını Kilis’te geçiren ama yıllardır gidemeyen eşim için çok duygulu anlar oldu ben de zaten gezentiyim değmeyin keyfimize :)
Akşam bütün ritüelleri ile; Kına Gecesi…

Üçüncü gün; tüm günler içinde nispeten tek sakin olanı. Rehberimiz kahvaltı sonrası; “serbest zaman” verdi :) Dün gidemediğimiz bazı akrabalar hızlıca görüldü, Fadıl'da baklava yendi ve hemen okey masasına oturuldu :) Dondurmalar, tatlılar kazanıldı ve zafer coşkusu ile akşam yemeğine bağ’a gidildi ve lahmacun, pide ziyafeti.
Arkasından yine oyun havaları ve düğüne devam :)

Dördüncü gün; büyük gün! Ülkenin, hatta dünyanın her yerinden tüm akrabaların orada olmasının nedeni; Düğün…
Kahvaltı sonrası, kahve keyfi ve tüm güne yayılan kuaför ve fotoğraf telaşları.

Ben baş nedime olarak :) sürekli güzel gelinimizin yanında idim, şekerim Burcu, kadar olmasa da, kendimce her anı fotoğrafladım, eşimden de geçer not aldım, daha ne isterim…
Düğünümüz her detayı ile muhteşem oldu, ama fotoğraf yok, bol bol hatta gecenin sonunda ayakkabıları çıkartana kadar oynamak var. :)

Beşinci gün; yine bağ’da, tüm detayları, ailenin en büyüğü Hayrettin amca tarafından hazırlanan mükellef kahvaltı ile başladık güne. Ömrümde yemediğim kadar lezzetli humus, menemen, tarçınlı ballı kaymak ve daha neler neler.
Sonra karaoke keyfi :), çimlerde güneş keyfi ve okey keyfi :)
Akşam; altı kişilik yemek masası büyüklüğündeki mangalda et, tavuk, ciğer, patlıcan kebabı ziyafeti…
Arkasından oyun havaları, düğün bitmez bizde :)

Altıncı gün; son günümüz :( kahvaltı sonrası, serbest zaman :)
Ben ufak bir çocuk gibi ayaklarımı yere vuruyorum artık, “cami gezemedim, tarihi yer gezemedim, sokakları gezemedim, lütfen ama lüütfeen” diye :)
Eşim acıyor halime tutuyor elimden ve iki saatlik sıkıştırılmış bir program uyguluyor :)
Bundan sonra göreceğiniz fotolar işte bu hızlı tur’dan…

Kilis sokaklarında tek hüzünlendiğim yerler işte bu boş sokaklar ve evler. Kilis halkı bu güzelim evleri terk etmiş, 250 m2 lik lüks apartman dairelerine taşınmışlar, tek tük oturanlarda pek ilgilenmiyor evleri ile.
Kendilerince haklılar elbet ama keşke bu evler ve sokaklar da korunsa, Safranbolu evleri gibi turizme açılsa, ne güzel olurdu.
Evlerin üzerindeki lekeleri, duvar yazılarını bilgisayarda sildim hep, keşke elimde sihirli bir değnek olsaydı da gerçekten tertemiz yapabilseydim hepsini :)

O kadar komik tabelalar gördüm ki, fotoğrafları düzenlerken neden sadece “burası satılık” olanı fotoğraflamışım, çok kızdım kendime!
“Gelin kaynana tişörtü”, “Bihter’in çay fincanı geldi” ilk aklıma gelenler :)

Hala ibadete açık olan Mevlevihane gerçekten büyüleyici. Özellikle duvarındaki yüzlerce yıldır silinmeden kalan Mevlevi figürü çok çarpıcı idi.
Burada annemin gayet safiyane bir şekilde söylediği söz de o günün esprisi oldu; “burası iyi güzelde, şöyle iyi bir badana istiyor” :)))

Peygamber efendimizin doktoru olduğu rivayet edilen; Hz.Muhammed Ensari'nin Türbesi.
Türbe günümüzde hala aktif, içeride tıbbı malzemeler var ve ayrıca hasta olan kişilerin içeride bir süre uyuduğu takdirde hastalığının iyileştiği söyleniyor.
Bize bu bilgileri veren beyefendide, bu türbede uyduğunu ve iyileştiğini söyledi…

Tekke (Tekye) Camisi de yüzyıllardır ayakta. İçi ayrı, dışı ayrı güzel…
Bahçesindeki şadırvanı, elli yıl önce eşimin bir akrabası yapmış, o zamanlar birkaç yıl içinde yıkılır demişler ama hala sapasağlam ayakta ve çok şık görünüyor bence…

Nerdeyse bin yıllık ama hala sapasağlam ve aktif olarak ibadet edilen muhteşem camiler var Kilis’te…

Kahke; nohut mayası ile yapılan çok özel ve buraya has bir kurabiye. Tatlısı da tuzlusu da nefis. Bolca satın aldım, belki yiye yiye formülünü çözer ve aynısından yapmayı becerebilirim diye :) “Bu lezzete en yakın ne var?” derseniz, evinize en yakın BİM markete gidin ve yağlı gevrek alın, benim son birkaç aydır bıkmadan yediğim, favorim kendisi :)

Kapanış fotoğrafı da bu muhteşem lezzet olsun, ağzımız tatlı olsun :)
Kilis’e giderseniz, bütün tatlıcıları, dondurmacıları es geçin, direk “Hacı Fadıloğulları” nı ziyaret edin!
Bu kadar da iddialı konuşuyorum.
Hayatımda yediğim ve belki de yiyebileceğim en lezzetli dondurmayı ve baklavayı burada yedim.
Deyim yerinde ise fıstık komasına girdim, dondurma ile ayıldım!
Muhteşemmmmmm ötesi….

***

Kilis gezimiz, muhteşem anılar, inanılmaz bir misafirperverlik, güleryüz, fazladan iki kg. :) ile sona erdi.
Bu misafirperverlik kısmını biraz açmak istiyorum yalnız, çünkü buradaki insanların enerjisine hayran oldum!
Ben on sekiz kişilik akraba grubunu ağırladığımda bile; “öncesi, sonrası ay çok yoruldum” derken, onlar günde üç öğün, ortalama ellişer kişiyi ağırladılar, hem de kusursuz bir organizasyon ile.
Hani bazen bir restorana gidersiniz, çok kalabalıktır ve bu nedenle garsona siparişinizi birkaç kez hatırlatmak zorunda kalırsınız, işte burada o bile yok :) İstediğiniz şey daha aklınızdan geçerken önünüze geliyor.
Sırayla, tıkır tıkır, tek bir aksama olmadan…
Her gecenin sonunda ise tek bir “of” yok, yüzlerde hep kocaman bir gülümseme ve “haydi oturmaya mı geldik” deyip, herkesten çok göbek atan, enerji deposu hanımlar.
Ne yiyorlar, ne içiyorlar, formülü nedir, en kısa zamanda tekrar gidip, öğreneceğim :)

Her anı dolu dolu geçen, çok hareketli bir gezi oldu benim için. Şimdi hayalim; birkaç ay sonra ortalık daha sakinken yani düğün, kına gibi telaşların olmadığı bir zamanda gitmek ve yazının başında söylediğim güzellikleri yaşamak...

Bakalım kısmet…

"Güzel Yemek" güzel malzeme ile olur :)

2010-06-29T11:58:00.000+03:00

Yaz Meyveleri Gibisi Var mı?

2010-06-22T14:06:00.000+03:00

Ngbb -Nisan 2010

2010-06-17T16:44:00.000+03:00

Çamlıca Nisan-2010 - Lalelerin Son Günleri

2010-06-09T14:39:00.000+03:00

Çamlıca Güzellikleri / Nisan-2010

2010-06-03T15:43:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Nisan 2010

2010-05-25T14:50:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Nisan 2010 - Nilüfer Gibi...

2010-05-24T14:45:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Nisan 2010 - Beyaz Güzel...

2010-05-23T14:37:00.000+03:00

Çilek Reçeli :))

2010-05-21T14:53:00.000+03:00

Tarifi; "HÜNERLİ BAYANLAR" da...

İki Çiçek Bir Arada Gibi :) NGBB Botanik Park - Nisan 2010

2010-05-14T17:38:00.000+03:00

Sarı Naif Güzellik :) NGBB Botanik Park - Nisan 2010

2010-05-12T15:29:00.000+03:00

Terasımızdaki Güzellikler :) İki Farklı Işık ile...

2010-05-12T15:23:00.000+03:00

Aynı Çiçek İki Farklı Işık - NGBB - Nisan 2010

2010-05-10T17:15:00.000+03:00

Çilek

2010-05-06T10:58:00.000+03:00

Çilek hakkında detaylı bilgi; HÜNERLİ BAYANLAR da...

Bir Demet Çiçeğin İçindeki Muhteşem Detaylar...

2010-05-03T16:17:00.001+03:00

Çamlıca Laleleri Nisan-2010

2010-04-30T10:31:00.001+03:00

Çamlıca'da Keyif :) Nisan - 2010

2010-04-27T12:07:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Detaylar

2010-04-26T15:15:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 Pembe Güzellikler

2010-04-26T15:09:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Lila Güzel...

2010-04-20T13:40:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Mor Güzel...

2010-04-14T17:02:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Mor ve Narin Güzel...

2010-04-12T16:28:00.001+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 Sarı Kırmızı Lale

2010-04-06T15:50:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 Bahar Çiçekleri ve Arı Yine İş Başında :)

2010-03-31T11:56:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 Bahar Çiçekleri

2010-03-31T11:40:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 Bahar Çiçekleri

2010-03-31T11:29:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Turuncu Lale

2010-03-30T16:49:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 Pembe Lale

2010-03-29T14:25:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 Bahar Çiçekleri

2010-03-29T14:22:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Arı İş Başında :)

2010-03-29T14:20:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Turuncu Lale Detay

2010-03-29T14:18:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Mahzun Güzel - Başka Bir Açı

2010-03-29T14:16:00.000+03:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Mahzun Güzel...

2010-03-25T15:45:00.001+02:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Aykırı Güzel Detay :)

2010-03-24T11:11:00.000+02:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 - Pembe Laleler içinde Aykırı bir Güzel :)

2010-03-22T16:58:00.000+02:00

NGBB Botanik Park - Mart 2010 Pembe Laleler

2010-03-22T16:56:00.001+02:00

Kırmızı Beyaz Lale

2010-03-11T18:04:00.000+02:00

Bahar... Gel artık !!

2010-03-11T17:55:00.000+02:00

Mor Benekli :)

2010-03-11T17:49:00.000+02:00

Püsküllü :)

2010-03-11T17:46:00.000+02:00

Abant (Şubat-2010)

2010-02-17T15:05:00.000+02:00

Geçtiğimiz hafta sonu (13.02.10) kış bitmeden son bir kez kar keyfi yapalım dedik. Sucuğumuzu, ekmeğimizi aldık, piknik sepetlerimizi hazırladık, düştük yola :)
Uzun zamandır merak ettiğimiz Kartepe'ye gittik önce.
Ama sürekli yağan yağmur ve lodos eritmişti karları, aynı İstanbul'daki kar sonrası gibiydi gri ve vıcık vıcık...
Doğal olarak beğenmedik... Kartepe ile olan ilk randevumun böyle olmasını istemezdim ama oldu :(
"Biz yine bildiğimiz yere :) Abant'a gidelim" dedik ve üşenmeyip Abant'a geçtik.
Aslında durum orada da farklı değildi, yağmur bütün şiddetiyle peşimizden geldi sanki.
Neyse ki üzeri kapalı piknik alanı vardı ve biz inatla; "yiyeceğiz seni sucuk, kaçarın yok !" dedik :)
Bir güzel yaptık, pikniğimizi.
Eşim mangaldan sorumlu devlet bakanı olduğu için, fotoğraf makinesini eline bile almadı :)
Sağolsun Selahattin Abi, hem bizleri hem de artık erimeye başlamış olan muhteşem gölü bir kaç kare ile fotoğraflamış...
Çokta iyi etmiş, pikniğimiz de "En Güzel Anı" ya dahil oldu böylece...

Pikniğimizin asıl yemeği; "sucuk-ekmek" aslında.
Ama marifetli Necla abla, hiç boş durur mu? :)
Nefis poğaçalar, kekler hazırlamıştı bizim için. Servislerini de porselen tabaklar, çatal bıçaklar ve kadehler ile yaptı.
Benim; nasılsa piknik diye plastik bardaklara hazırladığım, kedidili bisküvili pudingler, onun hazırladıklarının yanında çok basit kaldı :) Birde yemek blogum var diye havalı havalı dolaşıyorum ortalıkta :(

Necla abla birbirinden güzel yiyecekleri, ekipmanları, poşet çayları, kahveleri çıkarttıkça ortaya biz de olayı abartmaya başladık.
Şimdi bakır bir cezve olacaktı, şöyle mangal da yapılmış, mis gibi kahve içerdik ne güzel olurdu diye kendimizce espri yapıyoruz :)
Daha lafımız ağzımızda iken, Necla Abla çantasından, bakır cezve, kahve ve fincanları çıkartmasın mı?
Sustuk, daha fazla konuşamadık ve kahve keyfi yaptık :)

Selahattin abicim; ne kadar güzel bir kare yakalamışsın, bayıldımm !
Gözlerine sağlık. Diğer habersiz çektiklerinde çok güzel, çok teşekkürler.

Muhteşem Boğaz ve FSM Köprüsü...

2010-01-28T10:08:00.000+02:00

Anlamlı Bakış...

2010-01-26T12:43:00.000+02:00

Çamlıca Laleleri...

2010-01-21T16:18:00.000+02:00

Abant -2009

2010-01-19T16:19:00.000+02:00

Gökyüzü...

2010-01-11T14:52:00.000+02:00

Abant - 2008 (HDR)

2010-01-06T16:09:00.000+02:00

Bursa - Gölyazı - 2007

2010-01-05T15:12:00.000+02:00

Pembe Fıstık :)

2010-01-04T16:52:00.000+02:00

Abant -2008

2009-12-27T16:09:00.000+02:00

Abant -2007

2009-12-26T16:06:00.000+02:00

Aralık 2007 / NGBB - Botanik Park

2009-12-25T15:56:00.000+02:00

Boğaz'da Turkuaz Gece...

2009-12-24T16:08:00.000+02:00

Rumeli Hisarı - 2007

2009-12-23T15:59:00.000+02:00

Erdek'te Gün Batımı - 2008

2009-12-22T15:33:00.000+02:00

Kerpe Yolu Üzeri - 2008

2009-12-21T17:34:00.000+02:00

Boğaz Köprüsü - Sonbahar Gecesi

2009-12-20T17:18:00.000+02:00

Gemi...

2009-12-19T17:15:00.000+02:00

Boğaz Manzarası - Gece

2009-12-18T17:35:00.001+02:00

Çiçek Detay :)

2009-12-18T15:42:00.000+02:00

Boğaz Köprüsü - Yaz Gecesi

2009-12-18T15:06:00.000+02:00

Sanki bir demet çiçek :)

2009-12-17T15:51:00.000+02:00

Fıstık Gibi Çiçek :)

2009-12-17T15:49:00.000+02:00

Boğaz Köprüsü

2009-12-17T15:14:00.000+02:00

Mor Boğaz Köprüsü ve Gece Boğaz Manzarası

2009-12-16T17:46:00.000+02:00

Boğaz Köprüsü

2009-12-16T15:15:00.000+02:00

Mor Lale

2009-12-15T17:00:00.000+02:00

Lilyumsu :)

2009-12-15T16:05:00.000+02:00

Çiçek Fotoğrafı :)

2009-12-15T15:27:00.000+02:00

GS'li Lale :)

2009-12-14T16:06:00.000+02:00

En Güzel Mor...

2009-12-13T16:20:00.000+02:00

Mavi Çiçek

2009-12-11T17:07:00.000+02:00

Ağaç (Abant)

2009-12-10T17:13:00.000+02:00

Boğaz Manzarası

2009-12-10T15:40:00.000+02:00

Kurban Bayramı (Gökay Ev)

2009-12-02T12:44:00.000+02:00

Abant -2007

2009-12-01T17:27:00.000+02:00

İyi Bayramlar...

2009-11-26T16:13:00.000+02:00

Caddebostan-Zanzibar'da Gün Batımı

2009-11-24T16:44:00.000+02:00

Cumhuriyet Bayramı - Havai Fişek Gösterisi

2009-11-02T16:54:00.000+02:00

BOĞAZDA CUMHURİYET COŞKUSU !!
29 Ekim Cumhuriyet Bayramımızda İstanbul'da yine nefes kesici bir havai fişek gösterisi oldu. Dakikalar boyu, herkesin büyük bir coşku ile çığlıklar atarak izlediği şahane bir gösteri.
Bugün, buraya bu satırları yazmamı ve bir kadın olarak, modern yaşamın içinde aktif şekilde yer alıp, her konuda söz söylememi sağlayan, Atatürk'ümüze duyduğumuz büyük sevginin gözle görünür yansıması idi yaşananlar...
Biz gösteriyi, evimizden izleme şansına sahiptik çok şükür. Zaman zaman göz ucu ile televizyona da baktım, farklı açılardan izleyeyim diye ama gerçeğini izlemek çok başka idi. Gökyüzünden üzerinize yağan, yüzlerce renkli yıldız düşünün, inanılmazdı.
Böylesine özenli ve Cumhuriyetimize, ülkemize yakışan zenginlikte bir kutlama yaptıkları için, yetkililere çok ama çok teşekkür ediyorum.